De distilleerderij van Glen Grant zou ook de eerste distilleerderij in Noord Schotland zijn, die op het electriciteitsnet werd aangesloten. Ook zeer belangrijk was de aanleg van de Morayshire Railway, die vlak naast de distilleerderij zou rijden, wat uitstekend was voor de aanvoer van kolen, turf en de vaten en wat natuurlijk nog belangrijker was, de afvoer van de whisky. Na het overlijden van de twee broers in 1864 en in 1872, nam de zoon van James, Major James Grant, voor een tijdsduur van zo'n 60 jaar de distilleerderij en zaken over. Onder de leiding van Major James Grant, werd er aan de andere kant van de spoorlijn een tweede distilleerderij gebouwd, die de naam Glen Grant 2 kreeg. Deze distilleerderij is nu bekend onder de naam Caperdonich. In 1898 werd ook de eerste trommelmouterij van Schotland bij Glen Grant in gebruik genomen. Major James Grant was een groot liefhebber van planten en bloemen en hij nam tijdens zijn zakenreizen allerlei verschillende planten en bomen mee, die hij achter de distilleerderij liet planten. Zodoende ontstond er een grote tuin, beplant met een enorme diversiteit aan struiken en planten zelfs met bruggetjes om er heerlijk te wandelen. In 1931 overleed Major James Grant en zijn kleinzoon Major Douglas Mackessack nam het bedrijf over. Die bouwde de naam nog verder uit en onder zijn leiding werd de Glen Grant distilleerderij de beste en bekendste distilleerderij van Schotland. Tijdens de tweede wereldoorlog sloot ook Glen Grant wegens een tekort aan graan. In 1952 ging Glen Grant samen met de Glenlivet distilleerderij onder de naam "The Glenlivet and Glen Grant Distilleries Ltd." In 1961 werden de eerste vaten naar Italië geëxporteerd. En nu is Italië een van de belangrijkste exportlanden van de Glen Grant maltwhisky's. In de distilleerderij staan tien washbacks, gemaakt van Oregon pine. In het stillhouse staan vier wash stills en vier spirit stills. Deze stills zijn alle voorzien van purifiers en worden met stoom verhit. De malt, ouder dan vijf jaar, rijpt op sherryvaten. Het water voor de koeling van de condensors haalt men uit de rivier de Spey.

Kleur: amber. Neus: aangename aroma’s van maple siroop, gedroogd fruit (abrikozen, pruimen), jam en honing met tonen van geroosterde noten en iets waxy en veel tonen van het eiken hout en specerijen (nootmuskaat, munt). Smaak: stevig en vol met tonen van sinaasappelschillen, citrus, specerijen (kaneel, nootmuskaat, gember), koffie en wat bittere chocolade. De afdronk is lang met terugkerende pittige kruiden tonen en lekkere aroma’s van het fruit.